Soulbranding: laat jij de wereld weten waarvoor jij geboren bent? Ik geloof erin dat iedereen een unieke bijdrage levert aan anderen. De kunst is om jezelf te ontdoen van beperkende overtuigingen en stress, zodat je vrij en onbevangen jouw verhaal durft te vertellen. Dat je het leven gaat leiden wat bij jou hoort. Voor de één gaat het om impact hebben voor grootse idealen en bij de ander hoort meer ‘klein maar fijn’. Wat is jouw belangrijkste ingang? Wanneer stroomt jouw levensenergie?

Ik werk intuïtief en gebruik alles wat ik in mijn leven aan bagage en tools heb verzameld. Ik vind het een sport om ongrijpbare gevoelens om te buigen na in jouw wortels, in waar je vandaan komt, kan enorm verhelderend zijn en ongewenst een grote invloed hebben op de dingen waar je op dit moment in je (werk)leven tegenaan loopt. Familie- of organisatieopstellingen maken blokkades zichtbaar en openbaren de waarheid die erachter schuilgaat. Door meer zicht hierop te krijgen kan je perspectief duurzaam verschuiven, dingen vallen op hun plek. Dit zorgt ervoor dat je kunt gaan doen wat je vanuit je hart echt wilt, vanuit meer innear concrete acties met resultaat. Hierbij komt mijn commerciële achtergrond als dochter uit een ondernemersgezin en mijn werk als marketingmanager (de eerste 12 jaar van mijn loopbaan) me goed van pas. Vanaf 2003 ben ik teacher van de Art of Breathing cursus en werk ik als zelfstandig coach en trainer. Ik ben mede-auteur van het boek ‘Het Merk Ik’.

 
”De laatste jaren heb ik het systemisch werk geïntegreerd in mijn aanpak. Meer inzicht innerlijke rust en vrijheid. Wat mij in het opstellingenwerk raakt, is de praktische eenvoud en het directe contact met het universum als geheel. Het brengt vraagstukken heel snel tot de kern en plaatst het in een groter kader. Ik zet deze methodiek zowel in bij individuele vraagstukken, als wel bij team- of groepsvraagstukken.

Systemisch werk betekent voor ons dan ook niet meer of niet minder dan deze echte verandering bewerkstelligen in het gehele systeem. Kortom in de hele organisatie, bij de mensen en de relaties met de omgeving. Hierin is de klant natuurlijk vooral belangrijk, in de brede zin van het woord klant.

Het gaat er in ons werk dan ook om, in al deze gebieden waarde toe te voegen, die weer met elkaar verbonden is. Het gaat hier altijd om inspiratie (bevlogenheid/bezieling/spiritualiteit), verbeelding (visie/plan/kaders), doorvertaling (verbinding/emotie/passie) en daadkracht (neerzetten/realiseren/resultaten)

Ik zal enkele werkvormen noemen:

Persoonlijke waarden delen door elkaar je levensverhaal te vertellen in een veilige ceremoniële context. Dit draagt enorm bij aan de verbinding en wederzijds begrip.

Missie/visie/waarden helder krijgen van de organisatie en ook het inspirerende verhaal achter de organisatie. De droom van de oprichter/directeur/eigenaar.

Storytelling en de kunst van het spreken. Mensen echt kunnen raken en bovendien jezelf laten zien en het verhaal van de organisatie vertellen.

Jezelf als leider goed kennen, je eigen beperkingen onder ogen komen en daarmee ook je mogelijkheden en die van de organisatie verruimen.

De oplossing lag erin door terug te gaan naar de kernwaarden, in de vorm van de persoon die aan de wieg lag van de cooperatieve bank, Raffeisen. We hebben hem ingebracht als mythische belichaming van echte maatschappelijke betrokkenheid. Hij werd dan ook de katalysator, die de verbinding tussen de klant en zijn of haar ambities weer op gang deed komen, waardoor de financiele crisis kon ontdooien.

Deze hernieuwde externe focus op de klant en het helpen om zijn of haar ambities waar te maken gaf de hele organisatie hernieuwde rust en daadkracht, ook al bleven de toezichthouders nog aanwezig.

De reis om werkelijk te doen wat je hart vervult en daarmee rijk te worden hebben we allemaal. En daarin ligt meteen al het probleem verscholen. We willen het en dat betekent dat we het nu niet hebben. Hoe kunnen we leren contact te maken met wat we te bieden hebben aan een werkgever, aan een klant, aan de wereld.

Dit begint met zelf onderzoek, waar komen we vandaan, waar ligt onze kracht, over welk meesterschap beschikken we en wat houdt ons tegen?

En wie was voor je je eerste totale omgeving toen je hier kwam, wiens liefde? Je moeder, het is natuurlijk erg makkelijk om dit te schrijven. Hier echt verandering in aanbrengen, in diepe ‘inprints’ in ons systeem, dat vergt tijd, aandacht en discipline. Op zo’n manier dat je echt liefde kunt laten stromen, en je op die manier ook meer geld in je leven toe kunt laten.

I guided a very special constellation in The Hague the other day (november 2011). What made itself known was…., how important the next generations are in our policy forming. We could observe a deep change within the way we use the stock markets, the sudden change came, when the ‘pensionists’ moved their primary focus from the amount of interest on their stock portfolio’s to the welfare of their grandchilderen. This small shift can look like this. Many large investors in the stock market are through pension funds, this is about the height of return on investment in the short term, because people want to have as high as possible pension, right! Now when all these people start asking questions about what their money is being used for, and more importantly how is the impact of their investments on the welfare of the coming generations, their grandchilderen?

An other interesting dynamic was that we need to give up our moral higher idealistic causes to reconnect with the reality of economics, to return to a focus on the next generations, our children and their children and their children….

So this new way of reconnecting the heart of economy with the heart of the earth as the source for all children to be fed. After this present government which helps to make that transition. The new transition brought about by the new inspired Occupy movement and Arab spring brings about a new change a feminine motherly style of government with a clear foundation in earthbound economics and future generations.

Earth bound economics is a focus where exchange of goods for the best prices helps as many people as possible to be fed….economics is a way to become very efficient and effective in allocating our resources, so all can be fed.

As some Rabobank toppeople say: Rabobank feeding the next generation. By helping the best farmers to be even better, they can produce more for a better price and feed as many people as possible, without destroying our precious biodiversity that we need to have a sustainable earth, with plenty of good soil and forest for new medications.

Hoe komt het dat veel organisaties tegenwoordig zichzelf niet kunnen bedienen van deze Spirit? Wat is er dan toch nodig om dat toch voor elkaar te krijgen? Bewustwording van je eigen verantwoordelijkheid, een echte gevoelde existentiele verbinding met je werk, je doelgroep en je product en/of dienst. We hebben een gezamenlijke doel nodig met ruimte voor een eigen inbreng en het vertrouwen dat jouw inbreng en het gezamenlijke doel bijdragen aan de samenleving. Hoe maken we deze shift in onze grote, soms tamelijk dicht geslipte organisaties? Ga op reis en laat je inspireren, alsof je samen met een groep vrienden weer een huis gaan bouwen. Dit hebben wij laatst gedaan met een groep toptalent van Rabobank International. We zijn door het land getrokken langs de boer, de ondernemer, de lokale banken etc….

Een reis, waarin je kunt gaan voelen en ervaren wat de essentie is van jouw vak. Een reis langs datgene wat jullie in de wereld zetten en waar jullie vandaan komen.

Tegelijkertijd maak je een innerlijke reis en leer je persoonlijk leiderschap te ontwikkelen. Je gaat zien dat jij altijd een keuze hebt. En dat je 100% procent kan gaan staan in jouw leven, jouw functie en jouw loopbaan. En dat er een diepe verbinding is tussen jou en je klanten en/of doelgroep. Dat er een bijzondere band is die jullie samenbrengt en je ten diepste inspireert om te werken. Veel van de Rabo Bankiers kwamen zelf uit boerengezinnen en wilden dolgraag de boeren echt helpen aan geld.

We beginnen daarbij altijd met het einde voor ogen. Wat wil jij neerzetten en wat is jouw unieke talent. Wat wil jij neerzetten in de wereld voor jezelf, voor de ander of gewoon voor het leven zelf. Zoals Rilke zo mooi schrijft in een brief aan een jonge dichter. Stel je voor jij bent die jonge dichter en je hebt net met jouw unieke talent een brief aan Rilke geschreven en dit schrijft hij terug:

You ask whether your verses are any good. You ask me. You have asked others before this. You send them to magazines. You compare them with other poems, and you are upset when certain editors reject your work. Now (since you have said you want my advice) I beg you to stop doing that sort of thing. You are looking outside, and that is what you should most avoid right now. No one can advise or help you – no one. There is only one thing you should do. Go into yourself. Find out the reason that commands you to write; see whether it has spread its roots into the very depths of your heart; confess to yourself whether you would have to die if you were forbidden to write. This most of all: ask yourself in the most silent hour of your night: must I write? Dig into yourself for a deep answer. And if this answer rings out in assent, if you meet this solemn question with a strong, simple “I must”, then build your life in accordance with this necessity; your whole life, even into its humblest and most indifferent hour, must become a sign and witness to this impulse.

Onze cultuur op het gebied van werk mist vaak deze inspiratie. Deze inspiratie vraagt om een existentiele verbinding. Derhalve kan ik mij ook niet goed vinden in de manier waarop wij omgaan met loonrechten en arbeidsverhoudingen. Ik werk graag als collectief van zelfstandigen samen aan een gezamenlijk doel, zoals een groep vrienden die een huis bouwt. Ieder verantwoordelijk voor zichzelf en voor het prachtige einddoel.

Als afsluiting een stukje tekst van Kalil Gibran

Work is love made visible
And if you cannot work with love but only
with distaste, it is better that you should
leave your work and sit at the gate of the
temple and take alms of those who work with joy..
For if you bake bread with indifference
you bake a bitter bread that feeds but half
man’s hunger
And if you grudge the crushing of the
grapes, your grudge distills a poison in the wine
And if you sing though as angels,and
love not the singing, you muffle man’s ears
to the voices of the day and the voices of
the night.

Naast het oplossen – door het zichtbaar maken van deze diepe verbindingen – hebben we ook praktisch gewerkt aan huizen waarop ze een bod wilden uitbrengen. Met opstellingen hebben we onderzocht welk bod daarop passend zou zijn, in relatie met henzelf, de eigenaren en het huis. Dit bleek later minder van belang, want ze berichten mij, niet lang daarna, met de boodschap dat ze hun droomhuis gevonden hadden. Nog geen week erna kwam hun droomhuis in beeld en hebben ze het kunnen kopen.

Dit werkt zo, als een opstelling rijp is en je proces en de levensstroom rijp genoeg zijn om de vrucht te kunnen gaan oogsten. Soms is er meer licht, vruchtbare grond en tijd voor nodig om te kunnen oogsten. Dit is de levensstroom en zo is het goed, alles op zijn of haar tijd.

Persoonlijke uitdagingen en groei met het Nieuwe Werken

Uit onderzoeken blijkt dat jonge medewerkers meer zoeken dan werk alleen. Ze willen een stuk zingeving en werk moet ook vooral ‘leuk’ zijn. In mijn creëert het Nieuwe Werken hiervoor ruimte. Je kunt als organisatie zingeving letterlijk vormgeven door je te verbinden aan een inspirerende maatschappelijk relevante organisatie als WarChild. Dat levert een concrete bijdrage aan de maatschappij. Maar het gaat ook om hoe de medewerker zich tot zijn dagelijkse werkzaamheden verhoudt. Zijn deze zinvol? In hoeverre dragen ze bij aan de doelstellingen van de organisatie? Kan de medewerker echt ervaren hoe zijn of haar werk bijdraagt? Kan de medewerker met trots verhalen vertellen over de organisatie? Dat zijn vragen die bij veel mensen opkomen en die binnen de organisatie op de een of andere manier geadresseerd moeten worden.

Het ‘Nieuwe Werken’ moet voor organisaties geen doel op zich zijn, maar moet gezien worden als een antwoord op concrete uitdagingen. Bovenal moet het echt van binnenuit gedragen worden en geen loze kreet zijn. Bijvoorbeeld: ‘klanten en professionals worden steeds flexibeler en mondiger’. Hoe ga je daarmee om als organisatie? Veel organisaties zeggen dat ze de klant centraal stellen, maar als je dan een keer de helpdesk belt, springen de tranen je in de ogen. Men zegt dus wel de klant centraal te stellen, maar zo wordt het niet geleefd door de medewerkers en het management.

Maar een andere manier van werken vraagt nogal wat van de medewerkers en zeker ook van het management. Iedere verandering is heikel. Mensen houden niet van veranderingen. Het verstoort ons ritme en onze ogenschijnlijke rust. Veranderingen zijn alleen succesvol als ze genoeg draagvlak hebben en een concreet doel nastreven. Wat zou een medewerker moeten doen als hij geconfronteerd wordt met een nieuwe manier van werken binnen zijn organisatie? Zie het als een uitnodiging om vrijer, bewuster en meer verantwoordelijk met je werk en tijd om te gaan. Hierdoor kan bijvoorbeeld meer tijd worden vrijgemaakt voor familie of hobby, omdat je thuis kunt werken en niet meer in de file staat. Daar wordt ons milieu ook nog beter van. Het gaat de organisatie uiteindelijk om het goed afleveren van het werk en om de resultaten.

Mijn inziens zijn we zo goed geworden in kennis vergaren dat onze eigenwijze creatieve kern ondergesneeuwd is. We proberen alles te begrijpen, maar negeren daarbij onze innerlijke stem. Complexe verbindingen kun je niet met je ratio alleen ordenen. Als medewerker heb je ook een intuitieve verbinding nodig met het speelveld van de organisatie. Het ‘Nieuwe Werken’ vraagt van mensen om bewuster te worden van deze verbinding. Wat wil je werkelijk en hoe geef je dat vorm binnen de organisatie? Anders loop je het risico dat je eenzaam achter je computer zit en je afvraagt waar je dit eigenlijk allemaal voor doet.

Dit roept de vraag op of het ‘Nieuwe Werken’ wel voor iedereen een prettige manier van werken is. Ik kan me goed voorstellen dat er mensen zijn die gewoon hun werk willen doen, om vijf uur de deur achter zich dichtgooien en hun salaris ontvangen. Dat is ook een keuze. Als je sommige van die mensen vraagt wat ze dan na vijf uur doen blijken ze heel gepassioneerd te kunnen vertellen over hun hobby of de laatste wedstrijd bij de voetbalvereniging. Als we allemaal een stukje van die bevlogenheid en verbondenheid die we in ons privéleven voelen, kunnen meenemen naar ons werk dan hebben we een fenomenale stap gemaakt.

Maar wat is daarvoor nodig?  Van managers wordt gevraagd minder te sturen op het arbeidsproces en meer op het resultaat. Bovendien is het belangrijk dat ze hun mensen meer ruimte, vrijheid en verantwoordelijkheid geven. Zoals Cruijff zegt: “De bal spelen en dan niet achter de bal aan lopen”. Minder sturen en meer coachen en inspireren. Dit proces begint als manager bij jezelf. Zelf de ruimte nemen om bij jouw waarden stil te staan. Om vervolgens authentiek vanuit wat jou inspireert in dialoog met je mensen de doelstellingen van de organisatie neer te zetten. Dit geldt natuurlijk niet alleen voor managers. Durven we de controle los te laten en er op te vertrouwen dat we zelf de ruimte die ontstaat goed kunnen invullen?  Dit vraagt om zelfvertrouwen en een gevoel van persoonlijke waarde. Waar sta ik voor? Wat is mijn unieke bijdrage aan de organisatie en mijn klanten? Op die manier creëren we voor onszelf een anker dat ons verbindt met de doelstellingen van de organisatie. Zelfs als we thuis alleen achter onze laptop zitten.

Met dank aan Microsoft, voor meer informatie klik dan hier om het boek ‘Work in Progress‘ van Microsoft te downloaden.

Het betekent niet meteen dat je bij elkaar komt, hier gaat het ook niet om. Het gaat er vooral om meer tot jezelf te komen. Dieper inzicht in hoe jouw conflict nu een ouder conflict met zich meetrekt, maakt je vrijer. Als je vrijer bent kan je de ander beter horen.

Mochten beiden partijen bereid zijn echt te onderzoeken waar het conflict nog meer over gaat in zichzelf, dan kan dat veel voor ieder betekenen. Als de ene partij wel wilt maar de andere partij niet, dan kan nog steeds het eigen stuk onderzocht worden en zo de vrijheid winnen in zichzelf.

Deze opstellingen zijn erg verbonden met relatie opstellingen, daarover later meer.